KISLoTNO-OSNOVNOE MIARECZKOWANIE

, metoda określania podstawy (proton akceptory), i -O ( .. donory protonów) w ich neutralizacji P ustawione odpowiednio do Ci lub oddziaływanie podstawy K-m i podstawa protonowego p-celeration zmniejsza się do p-nych: SH + 2 + S - D2SH gdzie SH - p-Erator (IN wodny p-os - n 3 s + + OH - D2H 2 o) ;. o stałym autoprotolysis p Erator R SH = [SH + 2 ] [S - ] Titranty zwykle p-silne mocne zasady i zasady Aby określić stężenie tion zasady p-fos stosowane KH (IO 3 ) 2 wodoroftalan K, bursztynowy i benzoesowy do można określić stężenie p-fosy do t - NA 2 B 4 S 7 . 10H 2 O NA 2 co 3 (HOCH 2 ) 3 CNH 2 . punkt końcowy miareczkowania wykryte potentsiomet-metrycznie (zwykle za pomocą elektrody szklanej) konduktometryczne, spektrofotometrycznie, lub tym podobne. metody, jak również optycznie przy użyciu wskaźników kwasowo-zasadowych . Wskaźnik jest tak dobrana, że ​​wartość pH w obszarze przejściowym jego koloru ma możliwość bardziej symetryczne względem wartości pH w punkcie równoważności. Skok miareczkowania, tzn. Zmiana E. Nagłe pH w pobliżu punktu równoważnikowego, tym bardziej, im więcej miareczkowano do TA (zasada), a górny jego stężenia. Im większy skok, tym mniejszy błąd determinacji. W celu zwiększenia kwasowości składnika wejściowego stosuje się na przykład czasami kompleksowanie.H 3 BO 3 Miareczkuj w obecności. mannitol. K można z pKa i > 7 i podstawę mającą pKa B <7> 3 COOH HCOOH). Jeśli K SH temperatura jest niska, a dielektryk. przepuszczalność jest wysoka, obserwuje się duży skok w miareczkowaniu. P Erator niższe niż wody K SH (CH 3 OH, C 2 h 5 OH) stosuje się miareczkowanie naładowanego c-t, na przykład. NH + 4 . Kwaśny (zasadowy) p-Erator posiadają rozróżnienia działania tak w środowisku można zwiększyć do kilku kolejno-R (zasad) w mieszaninie. Na końcowego miareczkowania w niewodnych p celeration zazwyczaj stałe potencjometrycznych nart potencjału elektrody szklanej jak p-nych dodanego liczby titranta pomiarowych. K.-o. są używane do określenia funkcji. grupy org. Cpd. (np. grupy hydroksylowe, karboksylowe, karbonylowe, sulfo- i aminowe), jak również chemiczne. elementy (S, N, C, C1, Bg, F, P itd., które są częścią k-t lub zasad). Lit ... Gulyanitsky A., Reakcje kwasów i zasad w chemii analitycznej, trans. z polskiego. , M., 1975; Skug D., West D., Fundamentals of Analytical Chemistry, Per. z angielskim. , t 1, M., 1979 GV Prokhorov Encyklopedia chemiczna. - M .: radziecka encyklopedia. Ed. I. L. Knunyants. 1988.