Dietyloamid kwasu lizergowego

(LSD-LSD, delizide), związek. wzór I, Mol. m. 323, 4; impotent. kryształy bez smaku i zapachu; m.p. 83 ° C, [a] S 20 + 30 ° C (0, 44 g na 100 g pirydyny) (z rozkładem.); nierozpuszczalność. w wodzie, sol. w pl. org. p-rzeki. Stabilny chemicznie. Gotowanie przez 1 godzinę w 7% wodnym roztworze KOH ulega hydrolizie do kwasu lizergowego i dietyloaminy. Utlenione za pomocą chloramin i podchlorynów z utworzeniem związku. wzór II. W przypadku k-tami tworzy on p-rimy w solach wodnych (t.l. Tartranian 198-200 ° C). W dawkach 0, 002-0, 01 mg / kg przy podawaniu (lub w stężeniu 0, 1 mg / l do 1 minuty ekspozycji) powoduje u ludzi i halucynacje wzrokowe, emocjonalne, kontynuując aż do 24 godzin, a towarzyszą zaburzenia układu autonomicznego. Ma również działanie przeciwhistaminowe. Szacowana dawka śmiertelna dla spożycia przez ludzi 0, 2 mg / kg.


Mechanizm działania halucynogennego opiera się na konkurencyjnym antagonizmie L. cd i serotoniny (przekaźnik pobudzający w ośrodkowym układzie nerwowym). L. KD po raz pierwszy uzyskał w 1938 r. A. Hoffmann, Mutual. dietyloamina z kwasem lizergowym, izolowana z sporyszu (żyta pasożytująca na mikrofaunie i inne zboża). Syntezę L. kd z 1-benzoilo-3- (b-karboksyetylo) indolu przeprowadzono w 1954 r. Przez R. Woodwarda. In. I. Emelianov.

Encyklopedia chemiczna. - M .: radziecka encyklopedia. Ed. I. L. Knunyants. 1988.