Luizyt

(w imieniu Amer. chemika W. Lewis), (b-hlorvinildihlorarsin, a-H). ClCH = CHAsCl 2 Mol. m. 207, 29; impotent. bezwonny płyn; dla izomeru trans , t.t. H 2, 4 ° C, b. 196, 6 ° C; d 4 25 1, 8793; n D 25 1, 6076. Techn. produkt - ciemnobrązowa ciecz o zapachu liści geranium, jest mieszaniną a-L. do - (B-chlorowinylo) chloroarsine (B-A). A AscI 3 z zalet. treść trans- a-L. ; m.p. ok. 0 ° C, b. 190 ° C (z rozkładem); d 4 20 1, 8855; h 2, 19 mPa. z; LGP (.. mm Hg) = 8, 5544 - 2628, 3 / t, zmienność 4, 41 mg / l (20 ° C); słaba rozpuszczalność. w wodzie (0, 045% w 20 ° C), dobre w org. p-rzeki. a-L. łatwo hydrolizowany przez wodę z wytworzeniem wysoce toksycznego tlenku b-chlorowinyloarsyny. Wodne roztwory alkaliów szybko rozkładają a-L. mranc -ClCH = CHAsSl 2 + 6NaOH: CH = CH + NA 3 aso 3 + 3NaCl + 3H 2 Oh; cis -ClCH = CHAsCl 2 + 5NaOH: ClCH = CH 2 + NA 3 aso 3 + 2NaCl + 2H 2 O Dla wzajemnego efektu. z utleniaczami, na przykład. z podchlorynami alkalicznymi i brzękiem. -zem. metale i chloraminy, utworzone przez B-hlorvinilmyshyakovaya-TA (p-nych może być stosowany do odgazowania L.), na przykład. :


L. aktywnie wzajemnie. z merkaptanami. Nek- z nich (np. 2, 3-dimercaptopropanol, unitiol) jest stosowany do zapobiegania i leczenia uszkodzeń otrzymanych L. L. interakcji. AsCl 3 z obecnością acetylenu. to-Lewis:


Według danych zagranicznych, L.-OB, który jest pecetem skórnym, jest niejasny i drażniący. Przy stężeniu 3,10 -4 mg / l powoduje u człowieka podrażnienie górne.oddychanie. ścieżki w stężeniu 0, 01 mg / L po 15 minutach zapalenia spojówek oka, opuchliznach powiek i rumieniu skóry. Stężenie śmiertelne po ekspozycji przez układ oddechowy przy ekspozycji 15 minut - ok. 0, 25 mg / l. Gdy gęstość zakażenia skóry, 0, 05-0, 1 mg / cm 2 rumień następuje począwszy bólu, o gęstości 0, 2 mg / cm 2 - rany na skórze. Gdy resorpcja przez skórę LD 50 25 mg / kg. W przeciwieństwie do gazu musztardowego, L. praktycznie nie ma ukrytego okresu działania. Ochrona przed L. - maska ​​gazowa i specjalna. ubrania. L. został po raz pierwszy zdobyty pod koniec I wojny światowej; w jaki sposób OB nie został zastosowany, nie znalazł innych aplikacji. In. I. Emelianov.

Encyklopedia chemiczna. - M .: radziecka encyklopedia. Ed. I. L. Knunyants. 1988.